آیا اتریوم بالاخره سریع‌تر می‌شود؟

در این مقاله قصد داریم بررسی کنیم که آیا اتریوم بالاخره سریع‌تر می‌شود؟

 

توسعه‌دهندگان اتریوم درباره یک به‌روزرسانی جدید بحث می‌کنند که باید زمان اسلات را نصف کند.

این موضوع برای کاربران، رول‌آپ‌ها و امنیت شبکه چه معنایی دارد؟

در طول سال‌ها، تصویر اتریوم برای فعالان این حوزه دچار ترک‌خوردگی شده است و دلیل این موضوع هم این است که در از دید بسیاری از فعالان این حوزه اتریوم خیلی گران، خیلی ناکارآمد و خیلی کند می باشد.

بنیاد پشت بزرگ‌ترین ارز دیجیتال دنیا وعده بهبود داده و با به‌روزرسانی پکترا یک آغاز قوی داشت که دقیقاً به نقاط ضعف مورد انتقاد جامعه پرداخته بود.

اما پکترا تنها گام اول نبود و اکنون به‌روزرسانی بعدی در آستانه ورود است.

گلامسترادام بروز رسانی بعدی شبکه  خواهد بود. این به‌روزرسانی چه تأثیری دارد و چگونه می‌تواند سرعت اتریوم را افزایش دهد؟

جالب است که بدانید این به‌روزرسانی برای سال ۲۰۲۶ در نظر گرفته شده است.

 

این بروزرسانی برای سال 2026 برنامه‌ریزی شده است. هدف از این کار کاهش زمان اسلات از 12 به 6 ثانیه است.

این موضوع از پروپوزال جدید بهبود اتریوم EIP-7782 که توسط توسعه‌دهنده اصلی، بارنابه مونو ارائه شده است، مشخص می‌شود. هدف این است که زمان واکنش شبکه را کاهش داده، تجربه کاربری را بهبود بخشیده و راه‌حل‌های لایه 2 مانند رول‌آپ‌ها را به‌طور مؤثرتری با شبکه اصلی ادغام کند.

 

جولیان از بنیاد اتریوم در سخنرانی خود در ETHDam III در آمستردام، تأکید می‌کند که «ما به کاهش زمان اسلات بسیار جدی می‌نگریم».

او به این موضوع اشاره می کند که هنوز جزئیات فنی مشخص نیست، اما این پیشنهاد «اولویت‌هایی بر روی نقشه راه مقیاس‌پذیری فعلی دارد».

 

برای مطالعه مقاله ” 5 چیزی که باید در مورد اتریوم بدانید ” کلیک کنید.

 

مزایا این روش

زمان واکنش، تجربه کاربری، امنیت کاهش زمان اسلات مزایای زیادی به همراه دارد.

زمان سریع‌تر تراکنش: بلوک‌های جدید به معنی ثبت و تأیید سریع‌تر تراکنش‌ها در شبکه است.

کاهش تأخیر در رول‌آپ‌ها: راه‌حل‌های لایه ۲ مانند آربیتروم، اپتیمیزم یا بیس به طور منظم ریشه‌های حالت خود (داده‌های حالت فشرده) را به اتریوم ارسال می‌کنند.

زمان‌های اسلات کوتاه‌تر تأیید سریع‌تری را ممکن می‌سازد که به ویژه در تراکنش‌ها یا فرآیندهای پل مثبت است.

 

لایه 2 (L2) به مجموعه‌ای از ابزارهای مقیاس‌بندی اشاره دارد که بالای شبکه اصلی اتریوم (لایه 1) قرار دارند.

آنها تراکنش‌ها را به طور مؤثرتری پردازش می‌کنند و سپس نتایج را برای امنیت و نهایی‌سازی به اتریوم بازمی‌گردانند.

این بدان معنی است که سرعت‌ها بیشتر، هزینه‌ها کمتر و گلوگاه‌ها کمتر هستند و این موضوع در حالی است که بدون آسیب به بنیاد غیرمتمرکز اتریوم انجام می شود.

 

چرا اتریوم به لایه ۲ نیاز دارد؟

محبوبیت اتریوم با هزینه‌ هایی همراه بوده است.

با افزایش تعداد کاربران در شبکه برای دیفای، توکن‌های غیرقابل معاوضه و برنامه‌های غیرمتمرکز، مشخص شد که پایه اتریوم برای ترافیک بالا طراحی نشده است.

توسعه‌دهندگان اتریوم با آنچه به عنوان معضل مقیاس‌پذیری شناخته می‌شود روبرو هستند

در این میان تعادل بین تمرکززدایی، امنیت و مقیاس‌پذیری از بین رفته است.

نبود تعادل به این معنی است که بهبود یکی اغلب به معنای قربانی کردن دیگری است.

لایه ۱ اتریوم اولویت را به تمرکززدایی و امنیت می‌دهد.اما در مقیاس‌پذیری با مشکل مواجه است و تنها حدود ۱۴ تراکنش در ثانیه (TPS) را پشتیبانی می‌کند که فاصله زیادی با آنچه برای پذیرش عمومی نیاز است دارد.

 

نقاط درد واقعی هزینه‌های بالای فی شبکه است.

در زمان‌های اوج، یک تعویض توکن ساده می‌تواند بیش از ۵۰ دلار هزینه داشته باشد.

 

تأیید نراکنش های کند: تراکنش‌های پیچیده برای نهایی شدن زمان بیشتری نیاز دارند.

ازدحام: تقاضای بالا شبکه را مسدود کرده و فعالیت را به تأخیر می‌اندازد و کاربران را ناامید می‌کند.

 

چرا لایه ۲ این مشکل را حل می‌کند؟

راه‌حل‌های لایه ۲ به دنبال مقیاس‌پذیری اتریوم بدون به خطر انداختن ارزش‌های اصلی آن هستند.

آنها پردازش تراکنش‌ها را به شبکه‌های جداگانه منتقل می‌کنند و سپس داده‌های نهایی را برای امنیت روی اتریوم تسویه می‌کنند.

این رویکرد تمرکززدایی و امنیت را حفظ می‌کند در حالی که به طور قابل توجهی سرعت و هزینه را بهبود می‌بخشد.

راه‌حل‌های لایه دوم به اتریوم اجازه می‌دهند تا هزاران تراکنش در ثانیه را مدیریت کند و درهای پذیرش گسترده را باز می‌کند.

 

با توجه به اینکه نقشه‌راه اتریوم اکنون به طور کامل به سمت آینده‌ای متمرکز بر لایه ۲ سوق داده شده است، درک اینکه این راه‌حل‌های مقیاس چگونه کار می‌کنند و چگونه باید از آنها استفاده کرد، هرگز به این اندازه مهم نبوده است.

 

فرکانس بالاتر برای فرآیندهای شبکه: همچنین فرآیندهای مهم شبکه مانند نهایی بودن و تصمیم‌گیری در مورد انتخاب شاخه از آن بهره‌مند می‌شوند.

نهایی بودن به معنای این است که تراکنش‌ها به عنوان ” تراکنش معتبر” غیرقابل برگشت محسوب می‌شوند.

انتخاب شاخه تعیین می‌کند کدام بلاک در صورتی که نسخه‌های متضاد وجود داشته باشد “درست” است.

 

چالش‌ها برای تأییدکنندگان با کوتاه‌تر شدن ریتم تولید هر اسلات، الزامات بیشتری را برای تأییدکنندگان اتریوم ایجاد می‌کند.

زیرا آن‌ها باید سریع‌تر بلاک‌های جدید را بررسی و تأیید کنند.

این موضوع همچنین شامل آنچه به عنوان نشت غیرفعال و شرایط اسلشینگ (Slashing) شناخته می‌شود، می‌باشد.

این مکانیزم‌ها تأییدکنندگانی را که با شبکه همگام نمی‌مانند، مجازات می‌کنند.

با اسلات‌های ۶ ثانیه‌ای فشار برای آنلاین و همگام ماندن به‌طور مداوم افزایش می‌یابد.

 

به‌روزرسانی چه زمانی می‌آید؟

به گفته جولین ما، بنیاد اتریوم به طور فعال به ارزیابی و پیاده‌سازی فنی این پیشنهاد پرداخته است.

احتمال اینکه EIP-7782 بخشی از به‌روزرسانی Glamsterdam در سال ۲۰۲۶ باشد، در میان توسعه‌دهندگان بالاست، هرچند برنامه‌های زمانی مشخص به‌طور معمول تحت شرایطی اجرا خواهند شد.

 

محتوا مقاله “ آیا اتریوم بالاخره سریع‌تر می‌شود؟ ” فقط برای مقاصد اطلاعاتی عمومی ارائه شده است، بدون هیچ گونه نمایندگی یا ضمانتی از هر نوع، و همچنین نباید به عنوان مشاوره مالی یا سرمایه گذاری تلقی شود.

 

تجهیز مستر هیچ مسئولیتی در قبال خطاها یا حذفیات و یا در قبال نتایج حاصل از استفاده از این اطلاعات ندارد.

سرمایه گذاری در دارایی های دیجیتال می تواند ریسکی باشد و لطفاً خطرات یک محصول و میزان تحمل ریسک خود را بر اساس شرایط مالی خود به دقت ارزیابی کنید.

 

نویسنده مقاله “ آیا اتریوم بالاخره سریع‌تر می‌شود؟ ” : فرشاد ربیعی